Siyah Duvar

Aynı kalp rahatsızlığıyla ayni kaderi paylaşan iki yaşlı adam ayni odayı da
paylaşıyorlardı. Tek fark biri cam kenarında diğeri ise duvar dibinde
yatıyordu. Cam kenarındaki yaşlı adam her gün camdan bakarak arkadaşına
dışarısını anlatırdı.
 
– “Bugün deniz sakin, yine de hafif rüzgar var sanırım çünkü uzaktaki
teknenin yelkenleri rüzgarla doluyor. Park bu sabah sakin, iki salıncak dolu
iki salıncak bos, dünkü sevgililer yine geldi, aynı yere oturup konuşmaya
başladılar, elele tutuştular, ne kadarda yakışıyorlar birbirlerine. Erguvan
ağaçları ne kadar güzel açmış her yer mor bir renk almış, erik ağaçları da
beyaz çiçekleriyle onlara eslik ediyor. Denizin üzerindeki martılar bugünkü
yemeklerini arıyorlar, ne güzelde dalıyorlar suya”
 
Günler böyle geçip gidiyordu ta ki cam kenarındaki yaşlı adam kalp krizi
geçirene kadar, işte o anda duvar kenarındaki adam düğmeye bassa
kurtaracaktı arkadaşını ama şeytana uydu, bunca zamandır sadece
dinleyebiliyordu, artık görebilirdi de, iste bunun için düğmeye basmadı ve
hemşireyi çağırmadı. Aynı kaderi paylaştığı kişiyi ölüme gönderdi, ama o
bunun hakli bir savunma olduğunu düşünüyordu.
 
Ertesi gün hastabakıcılar ölen yaslı adamın yerine kendisini koymaya
gelmişlerdi. Hemen yatağının yerini değiştirdiler, işte o günlerdir bakmak
istediği manzarayı nihayet görecekti. Basını kaldırdı ve pencereden baktı
 
“Simsiyah bir duvar”